2026-11-01
کارفرما وقتی رزومهی یه برنامهنویس تازهکار رو میبینه، سؤالش سادهست: «این آدم میتونه چیزی بسازه؟» مدرک و لیست دورهها این رو جواب نمیدن. نمونهکار جواب میده.
سه تا. جدی میگم. سه پروژهی کامل و قابلمشاهده، خیلی بهتر از پانزده ریپوی نیمهکارهست.
مثلاً مدیریت کارها، رزرو نوبت یا لیست خرید. نکتهش اینه که داده ذخیره بشه، کاربر وارد بشه و بتونه چیزی بسازه، ببینه، ویرایش کنه و پاک کنه (CRUD). این نشون میده کار یه برنامهی واقعی رو میفهمی.
حتی کوچیک. مثلاً ابزاری که برای خودت، خانواده یا یه کسبوکار کوچیک بهکار میاد. وقتی توی مصاحبه بگی «این رو برای فلانی ساختم و الان استفاده میکنه»، اون از ده تا اپ آموزشی قویتره.
پرداخت آزمایشی، نقشه، آبوهوا، یا هر API دیگه. نشون میده میتونی چند بخش رو به هم وصل کنی.
اگه با هوش مصنوعی ساختی، پنهونش نکن. بنویس چه بخشی رو خودت طراحی کردی، چه بخشی رو AI نوشت و چطور بررسی و تستش کردی. این، مهارت واقعی امروز رو نشون میده.
اولین چیزی که کارفرما میبینه اینه. توش بنویس:
اگه کسی نتونه توی ۳۰ ثانیه بفهمه پروژه چیه، میبنده و میره.
| اشتباه | چرا بده | |---|---| | فقط پروژههای آموزشیِ مشترک (ماشینحساب، کلون نتفلیکس) | همه دارن؛ متمایز نیستی | | لینک خراب یا دمویی که باز نمیشه | یعنی تموم نکردی | | بدون README | کسی وقت نداره کدت رو حدس بزنه | | کد نامرتب و کامیتهای «test»، «fix» | نشون میده کار تیمی بلد نیستی | | پروژهی بزرگ نیمهکاره | بهتره کوچیک و کامل باشه |
نمونهکار یه چیز زندهست. هر چند ماه یه بار مرورش کن، پروژهی ضعیف رو بردار و جاش یه پروژهی بهتر بذار. کارفرما رشد تو رو توی همین تغییرها میبینه.
میخوای بیشتر بدونی؟ مسیر «مسیر تخصصی Full Stack Development» رو رجیستر کن.
برای یادگیری عملیتر: مسیر تخصصی Full Stack Development